insanlar/saçmalamalar

İnsanlar çok değişik.

türlü türlü.

ve ben genelde aynıyım.

şimdi görüyorum.

kabuğumdan çıktım,

kırıldım,

insanlar çok acımasız.

ve kimse benim gibi değil.

ben gibi sandığım herkes bendeki benin bir yansıması sadece.

görmek istediğim gibi görüyorum.

gözlüklerimin bana biçtiği numara kadar.

1.75 görüyorum insanları.

ne harika dizeler

Kırmızı Bir Kuştur Soluğum 

Kırmızı bir kuştur soluğum 
Kumral göklerinde saçlarının 
Seni kucağıma alıyorum 
Tarifsiz uzuyor bacakların 

Kırmızı bir at oluyor soluğum 
Yüzümün yanmasından anlıyorum 
Yoksuluz gecelerimiz çok kısa 
Dörtnala sevişmek lâzım 

C. Süreya

balon

ne zaman bir balon görsem mutlu oluyorum.

ne zaman bir baloncu görsem -bana şans getirdiğine- inanıyorum.

size saçma mı geldi?

olsun, bana gelmedi :)

*gözümün önünde dursun bu balonlu çocuk bana şans getirsin.

ağlama değmez hayat şu gözyaşlarına

Şu anda burnumu çekerek, gözyaşlarımı silerek bu yazıyı yazıyorum.

Hamile kalmaya karar verdiğimde ilk karşıma çıkan blog babaolmak'tı. Eski kocamla akşam eğlencemiz bu blogu okumak olmuştu.
Sonra başka bloglar, arkadaşlıklar vs. ama babaolmak hep bi özel kaldı benim için.
Ada geldi, büyüdü, ben blog yazmaktan vazgeçtim instagram icad oldu :)
Sonra hayatta büyük bi şey oldu; boşandım.
içime kapandım, dışarılarıma taştım. sonra duruldum.
Uuzun bir aradan sonra babaolmak'ı okudum. Yeni bir bebeği olmuş, ikinci kez baba olmuş. Hayretle, sevinçle, özenle okudum. Çok  mutlu olsunlar.
Neden ağlıyorum biliyor musunuz?
Ben bilmiyorum.
Bilen varsa söylesin lütfen...