13 Ekim 2015 Salı

bugünler...

Bugünler biraz karanlık...
Yaşamaktan utanç duyduğumuz bir ülke burası.
Neşeden kaçındığımız.

Daha çok okuyor daha çok düşünüyor buluyorum kendimi.
Ada'mı nasıl bir geleceğin beklediğinden habersizim.
Öğrencilerime daha sıkı sarılıyorum,
Daha çok öğretiyorum onlara.

Elimden bu kadarı geliyor çünkü.

Nasıl olsa unutmaya yazgılıyız,
ama derin bir yara kalıyor, yağmurlu havada ağrıyan diz gibi...
bi' iz...

Ada mutlu bugünlerde,
dilinden düşürmüyor "anne seni çok seviyorum" u.
senden enerji alıyorum anneciğim dedi.
daha çok sarılıyorum, daha çok öpüyorum, daha çok seviyorum onu.