Sevgili arkadaşım S. ın bebeği Deniz dün doğdu. Yaşasınnnnn...
Gün nasıl geçti (aksi gibi geç saate kadar çalıştım) bilemedim. Tüm gün yüreğim pırpır etti durdu, sanki ben doğuracağım :) Sonunda gün biterken gördük kızımızı, pembe bir minik... Görünce çok çok çok özlediğimi anladım Ada'nın bebekliğini. Hem çok özlediğimi, hem çok zorlandığımı. Sanırım şimdiki bilinçle o günlere dönmek isterim :) Deniz'in 2,5 yaşındaki ablası Nehir'de kardeşini çok sevmiş, hastane koridorlarında geziyor, gelenlere "kardeşşşşş" diyordu. Baba peşinde, anneanne sürekli ilgi halinde... Zor sanki... Zor ama bir o kadar da keyifli gibi... Bakalım Nehir ve Deniz ikisinden nasıl haberler çıkacak? Kendilerini örnek alalım mı almayalım mı bakacağız artık :)
Deniz'i görmeye Ö. ve Y. ile gittik. Üçümüz de anneyiz ya, doğum ziyaretine gidiyoruz ya yolda bırbırbır konuştuk, yok ben böyle doğum yaptım, ben öyle yaptım vs. diye... İşin komik tarafı bu hikayeleri biliyor olmamızdı :) Sonunda Deniz'i gördük sustuk, çıkışta yine devam :)
Deniz'cim, sağlıkla, mutlulukla yaşa küçük bebeğim.