bugüne dair bir iki not

Ada 11 aylık;

• Yürüyor artık.
• Hala sadece "baba" diyor. Nadiren de "dede"...
• En sevdiği şey dolap kapaklarını açıp kapatmak, içindekileri dışarıya atmak...
• Kitap okumayı çok seviyordu ya, yok şimdi dergi ve gazete seviyor. Yırtması daha kolay :)
• Gece yarıları ağlayarak uyanıyor, dün geceki gibi mesela. 3 saatlik bir uykuylayım... 5 ve 6 nolu dişler de patladı, bu halini ona yoruyoruz.
• İstediği bir şey olmadı mı, yandık! Ağlaması ile apartmanı değil mahalleyi inletiyor. Keçi burcu işte...

Tekir 32 yaş;

• Ada'nın doğumgünü yaklaşıyor, içim kıpırcık :)
• Sabah 7 akşam 7 çalışıyorum ve oğlumu çok özlüyorum...
• Çoooooooooook yorgunummmmmmmmmmmm
• Cennetimden bakarken filmini tavsiye ediyorum, çok beğendim, ama dikkat haneke etkisi yapıyor. Stanley Tucci abimiz döktürmüş yine...
• Paul Auster Görünmeyen'e başladım...

bir iki küçük not

Ne çok şey oluyor aslında. Yazamadım olan biteni. Yaz rehaveti...
Ne çabuk geçiyor zaman.
Hızla. Hızlıca...

Ada 3. ay kontrolü ve aşılarından hemen sonra huysuzlanmaya, huy değiştirmeye başladı. Sıcak dedik, büyüyor dedik. Dedik de dedik... Uzun ağlamalar, ağlama sesinin ve tonunun değişmesi, uyku düzeni (çok düzenli değildi bozulunca bittik haliyle), mama yememe-süt emmeme (beni en çok bu üzdü) vs... Benim de okulda son haftamdı. (Evet sonunda yaz tatilime kavuştum bu iyi haber) Babası çok uğraştı, çok yoruldu. Bu hafta benim evde olmam, emzirme konusundaki ısrarlarım neticesinde biraz daha iyiyiz...

Çok şükür...:)

Bunu da not düşelim dedim. Unuttuklarım da oluyor, iki hafta önceydi bir sabah vakti Ada'nın sesine uyandım. Ağlıyor sandım, meğer kahkaha atıyormuş, hemen saate baktım 05.17... Uyanınca defterime yazayım dedim, unuttum gitti, daldım... Şimdi ilk kahkasının sadece saatini hatırlıyorum...:(