tüm anneler için...

Sadece insanlar anne olmaz. Bunu zaman zaman unutuyoruz. Annelik kavramını veya kavramın içerdiği bazı değerleri hep insanlara bağlıyoruz. Oysa benim gördüğüm en fedakar anneler hayvanlar oldu bugüne dek...

Annesi ölmüş yavruyu altına koyduğum ve ona da kendi yavrusuymuş gibi bakan, yavrusunu sevmek için elimi uzattığımda kaplana dönüşen kedi anneler, buzağısına veteriner bakarken ayrı kalma korkusuyla ağlayan inek anneler, civcivini köpekten kollayan tavuk anneler, kuyruklarını dolaya dolaya gezen köpek anneler, yavrusuna ağzıyla yemek taşıyan martı anneler...

İki veya dört ayaklı tüm annelerin günü kutlu olsun...

:)

erik kompostosu ve düşündürdükleri...

Geçen gün Migros'a gittik sevgiliyle, uyuyan Ada'ya babaannesi baktı. Yokluğumuzda babaanne bize komposto yapmış, hem ne nasıl... Derin dondurucuda kırmızı erik bulmuş. Dönünce " Bak ne güzel oldular" dedi. Ben derin dondurucumda kırmızı erik olduğundan habersiz "aaa, erik mi, nasıl yani, kim koymuş,kim pişirmiş..." dedim ve aynı anda hatırladım...

Benim anneannem köyde yaşar. Çanakkale'de. 6 çocuğu var, ama kimsenin yanında gelip kalmaz, evini, bahçesini bırakmaz. İlerlemiş yaşına rağmen en büyük tutkusu yazın onu ziyarete giden çocuk ve torunlarına (hatta torun çocuklarına) taze meyve ve sebze yedirmektir.

Bu erikler benim anneannemin bahçesinden;
Bu erikleri anneannem, annem yesin diye topladı,
Bu erikleri annem ben yiyeyim diye derin dondurucuya koydu,
Bu erikleri M. annem sütüm olsun diye pişirip komposto yaptı.

annelik böyle bi şey işte...