Bizim evde şu anda tadilat var. Salonun artık bin yıllık ahşap doğramaları yerlerini zamanın yeniyetme pimapenlerine bırakıyorlar. Ayrılık hüzünlü olmadı, severek ayrıldık. İçeriye giren soğuk bozulmuş olabilir bu işe o ayrı! 2010 yenilenme yılı olacak bizim için (alın işte bir anlam daha yükledim yeni yıla) Salon şu anda anlatılmaz yaşanır bir halde. Üstelik yan apartman komşuları bir de kaçak çatı yapıyorlar diye zabıta göndermiş. Pöf! Zabıta güldü geçti ve gitti. Yan apartmandaki deli komşu için bir hal çaresi düşünmeli (ev alma komşu al) :) Salon şu anda cam kırığı, beton ve ahşap parçaları ve yılların tozuna yenik düştü. Sanırım bugün bitiremeyecekler, her zamanki gibi bir şeyler eksikmiş, hafta içi yine gelecekler... Üstelik önümüzdeki hafta sonu da balkonu kapatmak için geleceklermiş... Neyse, bitince harika olacaklar eminim...
Pimapen ustalarından biri çok alem. Kadife pantolunu, aynı renk kazağı ve uygun tonlardaki boyunbağıyla sanki bir ressam edasıyla dolaşıyor. Çok bilgili bir adam belli, bir ara evdeki afişlerle ilgili yorumları ve Ermeni tiyatrocular konusundaki anılarını paylaştı. İnsanın mesleği ne olursa olsun yaklaşımı ve görgüsü işin rengini değiştiriyor. Bu konudaki önyargıları yıkmak gerek :) Bir keresinde ressam bereli ve pipo içen bir minibüs şoförüne denk gelmiştim, uzun süre kamera şakası olduğuna inanmıştım... Önyargılar işte. Bu yıl önyargılardan da kurtulmalı...
Eeee Tekir, sen ne yapıyorsun diyecek olursanız; şimdilik figüran rolündeyim; üç makine çamaşır yıkayıp astım, mutfağı toparladım, Ada'nın odasını düzenledim, gazete okudum, maillerime baktım, tivitıra üye olup sağa sola laf attım, kısaca bekliyorum. Ustalar gidince benim esas rolüm başlayacak :)
Durun beni çağırıyorlar.
Sahnem geldi galiba :)