
Dün akşam Tiyatro Festivali'ndeydik. İtalya yapımı bir Geyikler Lanetler izledik, sol yanımda kocam bir kaç sıra ötemde kardeşim, her yerde dostlar... Kardeşim ve ben oyuna bayıldık, öldük bittik bu koca şölene. Oysa pek çok arkadaşım özellikle de sevgilim S. oyundan ölesiye nefret ettiler. Hatta bir arkadaşımla eve gidip telefonla oyunu yorumlamaya devam ettik.
Evet onlar İtalyan ve hikaye anlatma geleneğinden gelmiyorlar, ama biz de Yunan değiliz, Rus değiliz, İngiliz değiliz... Oynuyoruz yine de Çehov'ları, Sofokles'leri, Shakespeare'leri...
Ben beğendim,
Şiir oldu aktı metin.
Zaten Mungan'ın yazdıklarına bir tecavüz yoksa kim olursa dinlerim, seyrederim...
Festivalde şimdiye dek;
Leonce ile Lena ( İki yıldız)
Hikayeci ( Sıfır yıldız)
İstanbul' da bir Dava ( Beş yıldız) yı seyredebildim.
Geyikler Lanetler' e elbette on yıldız veriyorum.
* Başlığın sebebi oyunda sıkça geçen bir sözcük, tahmin edilebileceği üzere Kasım öldü manasına geliyor...

