yeni yıl temizliği

Temizliği çok severim. Temizlik yapmak  bir miktar kirlenmeyi de kabul etmek anlamına geliyor ama. 2014 zor bir yıl oldu. Dün akşam oturdum, telefon listemden başlayarak tüm sosyal ağlarımda bir temizlik yaptım. Aramasını istemediğim, aramak istemediğim, hayatımda lüzumsuzca yer tutan herkesi sildim.

Saçma gelebilir ama öyle rahatlatıcı ki.

Yeni yıla yeni bir Filiz olarak girmek istiyorum.

Oh be.

Yaşasın temizlik.

Ve elbette olmazsa olmaz yeni yıl kararlarım var.

Daha çok'la başlıyor hepsi.

Daha çok yazmak,
Daha çok oyun oynamak,
Daha çok spor/yoga/yüzme
Daha çok okuma
Daha çok tiyatro

insanlar/saçmalamalar

İnsanlar çok değişik.

türlü türlü.

ve ben genelde aynıyım.

şimdi görüyorum.

kabuğumdan çıktım,

kırıldım,

insanlar çok acımasız.

ve kimse benim gibi değil.

ben gibi sandığım herkes bendeki benin bir yansıması sadece.

görmek istediğim gibi görüyorum.

gözlüklerimin bana biçtiği numara kadar.

1.75 görüyorum insanları.

ne harika dizeler

Kırmızı Bir Kuştur Soluğum 

Kırmızı bir kuştur soluğum 
Kumral göklerinde saçlarının 
Seni kucağıma alıyorum 
Tarifsiz uzuyor bacakların 

Kırmızı bir at oluyor soluğum 
Yüzümün yanmasından anlıyorum 
Yoksuluz gecelerimiz çok kısa 
Dörtnala sevişmek lâzım 

C. Süreya

balon

ne zaman bir balon görsem mutlu oluyorum.

ne zaman bir baloncu görsem -bana şans getirdiğine- inanıyorum.

size saçma mı geldi?

olsun, bana gelmedi :)

*gözümün önünde dursun bu balonlu çocuk bana şans getirsin.

ağlama değmez hayat şu gözyaşlarına

Şu anda burnumu çekerek, gözyaşlarımı silerek bu yazıyı yazıyorum.

Hamile kalmaya karar verdiğimde ilk karşıma çıkan blog babaolmak'tı. Eski kocamla akşam eğlencemiz bu blogu okumak olmuştu.
Sonra başka bloglar, arkadaşlıklar vs. ama babaolmak hep bi özel kaldı benim için.
Ada geldi, büyüdü, ben blog yazmaktan vazgeçtim instagram icad oldu :)
Sonra hayatta büyük bi şey oldu; boşandım.
içime kapandım, dışarılarıma taştım. sonra duruldum.
Uuzun bir aradan sonra babaolmak'ı okudum. Yeni bir bebeği olmuş, ikinci kez baba olmuş. Hayretle, sevinçle, özenle okudum. Çok  mutlu olsunlar.
Neden ağlıyorum biliyor musunuz?
Ben bilmiyorum.
Bilen varsa söylesin lütfen...

Bekar bir anne olmak

Sanırım boşanmanın en acı veren yönü çocuk. Pek çok evli çift çocuğu nedeniyle bir arada. Evet bu bir gerçek. Sanırım Ada'ya yaşattığımız bu sarsıcı olay nedeniyle ne kendimi ne de eski kocamı affetmeyeceğim. Aslında Ada başlarda pek anlamadı. Okulu nedeniyle eski eş her sabah eve geldi bu nedenle de Ada yumuşak bir geçiş yaptı. Patladığı, ağladığı, birlikte ağladığımız zamanlar olmadı mı? çok!!! Hatta bir kaç saat önce yine karşılıklı ağladık. Ben kaya insanlardan değilim. Gözler sulanmaya müsait yapıda. Acıyı da sevinci de ortak eylemeye çalışıyorum. Çalışmıyorum, kendiliğimden öyle gelişiyor.

Aile danışmanından destek aldık. Her ay pedagoga da gidiyoruz. Pedagog Ada'nın gelişimini normal buluyor. Sıkıntılı bir durum yok şükür, sadece koruma amaçlı. Evet koruma! Eskiden hiç düşünmediğiniz küçük detaylar bir anda önem kazanıyor. Evden ayrılan ebeveyn, onun yeni yaşantısı, hayatındaki insan vs... Baş etmesi zor bir çok şey. Ama sonra insan öğreniyor. Öğrenme isteğimizin hiç bitmemesi, acıyla baş etme isteğimiz çok enteresan aslında...

Babam nerde? Ne zaman gelecek? Neden ayrıldınız gibi soruları hiç sormadı Ada. Sadece "babamı çok özledim" diyor. Babasını "ailecek" yaşayan bir aileden fazla bile görüyor aslında. Ayrıca ebeveynler arasında "haftasonu babası" "haftaiçi annesi" gibi kavramlar da yok. Ada'nın özlemi, işler vs yol gösteriyor bize.

Sadece iri gözlerini açarak "babamı çok özledim" cümlesini duymak çok üzüyor hala. Katılaşamıyor yüreğim.

Birlikte ağlamak, özlemleri anlatmak, nedenlerine su üstünden de olsa anlayacağı dilde anlatmak benim çözümlerim. Kendimi, duygularımı, üzüntümü saklamıyorum ondan. Duygularını önemsiyorum ve unutturmak için çabalamıyorum. Bazen bu durumu da kullanıyor tabii, o anları da yavaş yavaş kavradım. O zamanlar da "canının sıkkınlığı" " istediği oyuncağı alamama" gibi durumlar oluyor. Neden özlediğini dile getiriyor? Gerçekten bir özlem mi? Başka bir neden mi var?

Kör topal ilerliyorum. Bir kaç kitap okudum, pedagogla da konuşuyorum. Ama en çok destek kimden geldi? Diğer bekar annelerden. Tıpkı hamile kaldığım zamanlarda destek aldığım diğer anneler gibi. Deneyim biz kadınlar için önemli. Aynı yoldan geçtiğim bir iki arkadaşım var. Birlikte ağlayıp birlikte güldüğümüz..

Evimiz, düzenimiz aynı.
Kedişlerimiz hala bizimle.
Artık bir de kaplumbağamız var.
Umutlarımız var,
Göz yaşımız var,
Geleceğe inancımız var.
Yeni başlayacağımız bir okulumuz var.
Kocaman bir sevgimiz var.
İyi ki var Ada.
Benim ada'm o. Çevresinde dört döndüğüm canım Ada'm.

Tekrar merhaba

Uzun bir aradan sonra merhaba blog.
Eylül 2013 te yazmışım en son.
Çok şey oldu be blog,
Nerden başlasak.

Hayat çok garip, tuhaf ve beklenmedikmiş.
Bunu öğrendim.
Hayatımın 13 yılını paylaştığım, kocam, sırdaşım, oğlumun babası ile ilişkimiz bitti.
Ayrılıverdik.
Sessiz, ani ve acı veren bir deneyimdi.
Oğlum, ben, kediler, ev alışıyoruz yeni düzenimize.
Artık boşanmış bir anne, sevgilisiz bir kadın, dul bir çalışanım.
İstatistiklere göre böyleyim.


Her şey güzel olacak biliyorum.


8 aydır bekar anneyim.

çok tuhaf, ani, bol ağlamalı, bol çöküşlü bir hikaye.

belki bir gün anlatırım.

geçti mi?

tam değil.

geçiyor mu?

kesinlikle...

ada ve ben...

bu blogta, çok yakında...

öptüm sizi.

Dumur diyaloglar

Başlığı çorba'dan, sevgili Yeliz'den utanmadan çalmış bulunmaktayım. Diyalogları da attığım tweetlerden aldım. Ortaya karışık yanee...

Ada: anne bak denizi siyaha boyadım. Aaaa anne karadeniz oldu bu.

Anne:........

Ada: anne üşüdüm

Anne: güneşe çık oğlum

Ada: hayır anne sarıl bana sen güneşten daha sıcaksın

Anne: (mestingen)

Anne: hadi alfabeyi sayalım

Ada: anne ben yumuşak g demiycem, sert g diycem

Anne:!!!!!!

Ada: anne bu ne?

Anne: bağ yavrum

Ada: dağ mı yani?

Anne: hayır yavrum bağ bağ, üzüm yetişir.

Ada: dağ

Anne: baaaaağğğğ bağğğğğ. Baba'nın ba'sı.

Ada: heeee burası babamın yani

Anne:!?!?!?!?

Uyurken bobosuna sarılır ve: anne bence herkesin uyumak için bi yumuşak hayvanı olmalı.

Gezi'nin etkileri: anne ben de inşaatçılık oynarken ağaç kesiyorum. Ama şakacıktan, hep kuru olanları kesiyorum zaten.

Ada'ya şarkı söylüyorum: kıvrım kıvrım kıvranmışşşş, hastaneyi boylamışşşş ( bu şarkı da çok fenadır gerçi)

Ada: hastaneyi mi boyamış? Niye?

Anne:?!?!?!

Ada: anne bu sabah okula gitmesem olur mu?

Anne: olur

Ada: ohhhh çok rahatladım

Uyanır uyanmaz...

Ada: anne oyuncaklarımla oynamak için can atıyorum.

Anne: ada, denizlere gidelim mi?

Ada: gidelim anne sonra da parka mı gidelim oyuncakçıya mı gidelim bi düşünelim. Anneeee düşünürüz di mi?

Anne:......

Anne: ada 23 nisan neden önemli?

Ada: padişah gitti, atatürk geldi bi de dinozorlar öldü.

Anne:....,!!!!!!

Karşımda çikolata yerken;

Anne: ada biraz da bana versene

Ada: (hepsini ağzına atar) anne çok sağlam çikolataymış bölemedim

Tamir takımını anlatıyor.

Ada: işte bu da tamir takımımın en sevdiğim civvvvv civvvv'i. Aslında adı matkap ama ben civvv civvv diyorum.

Evden çıkarken: 

Anne: adaaa, örümcek adamını ortada bırakmışsın, sezar ipini yer ama

Ada: bi şey olmaz, kahraman o kendini savunur.

Anne:!!!!!!

Geceleri deli yatıp sabah oyuncağını yerde bulunca

Ada: anne bobom geceleri yürüyo, bak bu gerçek. Sabah hep değişik bi yerde buluyorum onu.

Yemek yemek istemeyince

Ada: anne midem doydum diyoooo

Babaannesine yoyosunu gösterdi

Babaanne: aaa ne güzel benim de vardı çocukken

Ada: banneee sen çocukken yoyo mu vardı?

Kampçılık oynuyoruz çadırın içinde

Anne: ada dışardan bi ses geldi

Ada: dur bakayım anne belki ayıdır. ( dışarıya çıkıp bakar) yok anne ayı değilmiş aslanmış

Anne:!!!!!

Ada: beyin kraldır. Her şeyi yönetir; konuşmamızı, koşmamızı, oyuncak seçmemizi hep o yönetir...

Pazartesi yazısı

Cumartesi günü Darıca hayvanat bahçesine gittik. Tutsak hayvanları görünce üzüldüm, ama o hayvancıklara "yemek vermeyin zararlı" yazılarına rağmen mısır vs. veren bazı insanoğullarını görünce daha çok üzüldüm. Bağzı bayaaanları kibarca uyarmama rağmen "ayyy herkes veriyooo" yüzsüzlüğü ile devam etti. Hiç utanma kalmamış bağzılarında . 

Aşağıda beni çok etkileyen dev kaplumbağayı görebilirsiniz. Öyle bilge bakışları vardı ki, hangimiz tutsak belli değil. 

Pazar günü Eylülde gel vardı rıhtımda. Muhteşemdi. Tüylerimiz diken diken katıldık konsere. Hep birlikte bir şey yapmanın, haykırmanın tadı muhteşemdi. Akşamına yine gaz, yine müdahale...

Hellu

Merhaba,

Uzun bir aradan sonra yine...

Nasılsınız? 

Biz iyiyiz. Çok şeyler oldu yazmayalı. Arayı boşverip şimdiden başlamalı. 

Her gün bir kaç kelam etmeye niyet ettim bakalım.

Öperim.