Diyecek fazla bir şey yok aslında.
İyi bir insandı.
İnsandı...
İnsanları, hayvanları, doğayı severdi.
İnsanlar için çalışırdı.
Birini sevmek için tanımak gerekmez ya...
2000 yılında üniversitenin son yılında, oflaya poflaya, istemeyerek gittiğimiz Çocuk Tiyatrosu dersi sonunda Kocamustafapaşa Çevre Tiyatrosu'nda Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği'nin gönüllü öğretmenleri olmuş, bir yıl boyunca çocuklarla çalışmıştık. Bu bir yılda, çocuklardan çok şey öğrendik, en azından ben öğrendim, çocuklara da öğretmeye çalıştık. Sorgulamayı, sormayı, hayır demeyi, eşitliği öğretmeye çalıştık...
Güzel bir yıl oldu.
Dernek olmasaydı, dernek üniversiteyle işbirliği yapmasaydı olmazdı o yıl. O yıl çocuklarla çalışmak bana öğretmenlik mesleğinin kapısını açtı, çocukları sevmeyi, çocuklarla çalışmanın keyfini öğretti.
Ben bir burs almadım belki ama dernek aracılığı ile bir meslek kazandım. Verdiğim kadarından daha fazlasını aldım yani...
Gönülden teşekkürler hocam.
Güzel bir yıl oldu.
Dernek olmasaydı, dernek üniversiteyle işbirliği yapmasaydı olmazdı o yıl. O yıl çocuklarla çalışmak bana öğretmenlik mesleğinin kapısını açtı, çocukları sevmeyi, çocuklarla çalışmanın keyfini öğretti.
Ben bir burs almadım belki ama dernek aracılığı ile bir meslek kazandım. Verdiğim kadarından daha fazlasını aldım yani...
Gönülden teşekkürler hocam.
Hoşçakalın...
1 yorum:
İnsan zorlanıyor yazarken:( Bu arada anlattığın olaya bayıldım... ne güzel...
sevgiler.
Yorum Gönder