Ateşten gömlek...

Giydik, çıkarttık...

Çarşamba günü akşamüstü Ada'nın ateşi olduğunu fark ettik, babaannedeydik ve ateş ölçer yanımızda değildi. Eve varınca bir de baktık ki 39.4!!! Panikle doktoru aradık, "39' u beğenmiyorum, fitil verin bir saatte geçmezse hastaneye gidin" dedi. Bir saat sonra (her beş dakikada bir ölçtük tabii) 38.9'a düştü, ama yine yüksek! Acile giderken arabada ölçtük 37.1. Hastanede baktılar 37.1. Bu arada Ada'nın keyfi gıcır, oyun oynuyor, herkese gülücükler felan, gören hasta demez. Boğazı iltihaplanmış. Yine!!! 2. kez oluyor bu, ancak ilkini meğer pek hafif atlatmışız (şimdi anlıyorum elbette) Neyse, hemen antibiyotik tedavisine başlandı... Eve geldik ateş yine 39... O gece 39-38 arası gitti geldi. Sabahı sabah ettik... Perşembe yine aynı. Cuma günü ateş hala düşmeyince yine doktor yolları. Meğer söylenenler doğruymuş, üç gün sürermiş ateş. Doktorumuz muayene sonrası keyfi çok yerinde olduğu, iştahı kesilmediği ve başka bir şikayetimiz olmadığı için ilaca devam etmemizi ve bir gün daha sabretmemizi söyledi. Öyle de yaptık, Cuma gecesinden başlayarak ateş düştü, hafif öksürük ve yine hafif ishal başladı ama :( Pazar günü minik kızarıklıklar gördüm kulak arkası ve alın bölgesinde. Çok sık terlediği için olabilir dedim ama bugün yoğunlaşınca ve doktorumuz "6. hastalık olabilir" deyince yine koşa koşa gittik doktora. 6. Hastalık değilmiş, ilaç döküntüsüymüş, normalmiş. Aslında Ada kuşumun hastalığının seyri de 6. hastalığa pek benziyormuş ama değilmiş... Boğazlar meselesi çözülmüş gibiymiş, bir küçük noktacık kalmış, antibiyotiği kesip başka bir şuruba başlasak olurmuş...

Neyse,

Atlattık.

Bitti gitti.

Ada kuşum iyi.

Allahım bütün bebekleri koru...