An itibari ile Ada tam 18 aylık. Tesadüf etti doğum saati. Tam 18 ay önce bugün... Ne çabuk geçiyor zaman, bir yandan da (içindeyken) çok yavaş. Ada'm büyüyor, türlü alışkanlıkları, her gün bir şeyler öğrenmesi ne güzel. Dün yanakları içeri çekip "balık olduk" mesela :)
Cumartesi sabah evden 09.00 çıkış öğlen 16.30 giriş yaparak kendi rekorumuzu kırdık. Tüm gün parktaydık, Deniz, Nehir ve Deniz bebek'le birlikte. 3 anne, bir anneanne, 4 bebe :) Yedik, içtik, dertleştik ve bolca oynadık. Nasıl iyi geldi... Pazar günü de Yiğit ve annesi ile buluştuk, akşama Leyla'ya gittik. Leyla yakın arkadaşlarımızın köpeği, bu aralar biraz hasta, gidip onu sevdik, moral verdik. Bahçede dolandık, çiçekleri hayali olarak suladık.
Ada'm adam oluyor; sabahları uyanması, yüzünün yanındaki yatak izi, kokusu, bana el sallaması, Oti'yi öpmesi, hatıralarının oluşması, bana sarılması, çok seviyorum işareti, hiç beklemediğim bir anda sarılıp öpmesi, yemek yememek için nazları hep aklımda kalsın istiyorum.
Oğluşum çok tatlısın, seni seviyorum, hem de çooooooooook.
2 yorum:
zaman hızla akıp gider,bir sabah bir anne çocuğunun saçlarını tarar, elbiselerini giydirir ve çocuğunun neseyle okula gitmesini izler, arkasını döner ki çocuk annesinin yaşlı gözlerini görmesin. Anne mutfağa gider, çayı koyar, yalnız yalnız ders saatini bekler:))hemen büyüme Adacık olur mu?Anneler geçen vakti hiiiiiç farketmiyr zira, öperim ikizi de
aslı'cım,
Naze'nin maceralarını geçen hafta annen anlattı, çok büyümüş Naze'cik :) okullu olmuş...
Hemen bu akşam sana geliş için bir plan yapıyorum.
özledik yahu!
Yorum Gönder