Ada bu yıl benimle aynı okula başladı. Okulda hem veli hem de öğretmen oldum. Eski okulunu çok seven Ada'yı yaz boyu "büyük okula" gideceği konusunda uyardık. Yeni okuluna sancısız alıştı, ara ara bu okul çok sıkıcı hep ders var dese de öğretmenlerini ve okulunu seviyor. Şu anda Hazırlık sınıfında. Seneye 1. sınıf olacağına inanasım gelmiyor. Ne çabuk geçti vakit. Okulda Kafkaf dansını seçti Ada. Zıplamak hoplamak tam da ona göre. Okulunda yoğun bir İngilizce programı var. Beni biraz endişelendirmişti en başta. Bir evvelki okulunda daha az ders saati ile İngilizce görmüştü. Buradaysa neredeyse tüm dersler İngilizce. Yemek sırasında bile İngilizce öğretmenleri ile birlikteler. İlk ay "susarak" karşılık verse de yavaş yavaş açıldı. Ada'nın da benim gibi bir güven sıkıntısı var. İyi olmadığı şeylerde cesur değil. İyi olana dek bekliyor. Şimdi şakır şakır konuşmaya başladı. Hele bir Nööö deyişi var çok komik. Hala oyuncak seviyor. Deli gibi seviyor, hiç isteği bitmiyor. Star Wars manyağı. Lego'cu. Büyüyünce ev temizlikçisi olmaya karar verdi. Ödevler konusunda elbette isteksiz ve tembel. Dikkat konusunda da ek bir ödev kitabımız var. Ödev konusunda aşırı titiz ve gıcık anne profili çiziyorum ama seneye 1. sınıf ve okuma yazma bizim çocukluğumuzdaki gibi değil beybisi... Seneye evde bir sinir harbi çıkacak gibi. Babasını özlemeleri/ağlamaları azaldı gibi.... Daha toparlanmış gözüküyor. İri gözleri halen dolu dolu olsa da kimi zaman, alıştı/alışacak. Yüreğim daha katı benim de. Yara kabuk bağlıyor. Neyse, en çok Yiğit ve Efe ile vakit geçirmeyi özlüyor. Okulda yaramaz tayfada. Ara ara müdür yardımcısının odasına bile gidiyor. Dersi komiklik yapıp bozuyorlarmış! Ada komik bir çocuk bu arada. Espri yapabiliyor, kendisi ile dalga geçebiliyor. Bazen ayakkabılarıyla bile konuşuyor. Hala az yemek yiyor. Sıska'cık. Boyu uzun, seneye basketbola gelsin dedi okulun basket koçu. Koçum benim... Piyano dersine başlatmak istiyorum. Ada bir enstrüman çalsın dileğim, o da isterse elbette. Kendisi piyano ve flüt çalabildiğini iddia ediyor :) Günlerimiz; okul+oyun+ev+uyku formülünde. Bu sene hiç tiyatroya gidemedik misal :( En sevdiği şarkı bugünlerde ankaranın bağları. Nasıl ve nerede duydu bilmiyorum ama hem söylüyor hem de ellerini şaklata şaklata oynuyor. Bebekliğimden beri biliyorum bu şarkıyı ben dedi en son. Şarkıyı bilmesine hayret edişime hayretle baka kalarak :) Her gün yeni bir şey öğreniyor, büyüyor. Onunla ben de büyüyorum. Şükürler olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder